O Centralnej Bazie Emisyjnej
Centralna Baza Emisyjna jest rozwijana przez Krajowy Ośrodek Bilansowania i Zarządzania Emisjami od 2018 roku w ramach realizacji zadań wynikających z ustawy o systemie zarządzania emisjami gazów cieplarnianych i innych substancji (art. 3. Ust. 2 pkt 1a). CBE służy gromadzeniu i przetwarzaniu emisji powierzchniowych, liniowych i punktowych, a także opracowywaniu metodyk ustalania tych wielkości emisji. Jej utworzenie było powiązane z zadaniem ustawowym powierzonym Instytutowi Ochrony Środowiska – Państwowemu Instytutowi Badawczemu w ramach Prawa ochrony środowiska (art. 88 ust. 5), dotyczącym matematycznego modelowania transportu i przemian substancji w powietrzu na poziomie kraju.

W bazie szacowane są roczne emisje dla całego obszaru Polski w podziale na główne kategorie źródeł. Obejmują one: emisje z instalacji, w tym emisję zorganizowaną i niezorganizowaną; emisję liniową, w tym z dróg i kolei; emisję bytowo-komunalną z indywidualnych źródeł spalania; emisję z rolnictwa, obejmującą hodowlę, uprawy, nawożenie oraz spalanie paliw w ciągnikach; emisję niezorganizowaną, w tym ze składowisk, wyrobisk i hałd; emisje naturalną z gruntów.
Baza obejmuje także roczne emisje wybranych zanieczyszczeń, w tym tlenków siarki, tlenków azotu, PM10, PM2.5, benzo(a)pirenu, amoniaku, metanu, NMLZO, tlenku węgla oraz arsenu. Dane opracowywane są w układzie kategorii SNAP oraz w postaci przestrzennej jako dane wektorowe dla poszczególnych sektorów, w rozdzielczości 0,005° × 0,005°.
